Borba titana

Još se dobro sjećam scene borbe Perseja sa Meduzom, Krakonom i velikim škorpionima, a posebno mehaničke sove, iz filma urađenog u godini mog rođenja.

Trideset godina kasnije Warner Bros. Pictures i režiser Louis Leterrier prave novu verziju Borbe titana. Uz pomoć kompjuterski generisanog dizajna, čudovišta su strašnija i realističnija (bolja) nego ranije, što se ne može u potpunosti reći za ostatak filma. Persej, siromašni ribar, rođen od žene a opet sin Zeusa, je vođen gnjevom protiv boga Hada koji je dobio odobrenje da istrijebi nepodobne ljude. Bogovi, čini se imaju veoma slične emocije prema ljudima: nisu zadovoljni sve većom ljudskom arogancijom, a samim tim nedostatkom obožavanja. Predvodeći grupu neustrašivih ratnika, Persej kreće na neizvjesno putovanje u zabranjene svjetove. U borbi protiv prokletih demona i neustrašivih čudovišta, može da preživi jedino ako prihvati svoju moć boga i kreira sopstvenu sudbinu. Tako da se cijela priča vrti oko borbe za moći, koja se ovaj put vodi ne između istoka i zapada, Rusije i Amerike, nego između bogova i ljudi. Zanimljiva teza, zar ne? Čini se da je čovjek najzad (ili ponovo) pronašao pravi izvor svojih problema: u bogu / ili u više njih. Rješenje svih problema nalazi se shvatanju kako je čovjek u stvari bog. Osim pokušaja pravljenja rimejka jednog filmskog hita, ovdje je na djelu obnavljanje neopaganske, a danas new age filozofije: čovjek je sam sebi bog, autoritet – dovoljno je da nauči sva načela duhovnog zakona „uradi sam“ i problem je riješen. U stvari, taj problem i nije u njemu nego van njega, a kraj je onda kada svako od nas shvati da je on u stvari bog. Zanimljivo je samo koliko su ovi „današnji“ New age bogovi veoma slični onim helenističkim – ni traga od božanski uzvišenih vrijednosti. Možda najbolja zajednička osobina im je stalni sukob.

Written by :

Administrator